Jou jou seminerleri devam ediyor.
Psikolog ve Oyun Terapisti Gülşah SÜTLÜOĞLU sayesinde çok eğlenceli bol kahkahalı hepimizin keyif aldığı bir seminer geçirdik.
Anne babalar olarak deşarj olduk diyebilirim.
Karşılıklı güzel sohbetler eşliğinde devam eden seminer ile ilgili tuttuğum notları paylaşmak isterim.
(Seminer salt bilgiden ziyade sohbet muhabbet eşliğinde devam ettiğinden birbiriyle bağlantılı cümleler,paragraflar olamayabilir.Bu nedenle edindiğim bilgileri not şeklinde paylaşmak istedim.)
Öncelikle çocuğun en temel ihtiyaçları nelerdir?
güven, sevgi, gurur, saygı
Zaten biz yetişkinlerinde bu dörtlüyle ilgili bir sıkıntıda tepki verdiğimiz doğrudur değil mi?
Ailenin çocuğa vereceği en önemli unsur yaşam sevincidir.
Çocuk evde bizi model alıyor ve dışarıda bunu prova yapıyor.
Bizler kırılmasın üzülmesin diye çok fazla düşünürken çocuğumuzu, arkadaşlarıyla ya da yetişkinlerle ilişkilerinde üzülebiliyorlar.
Bu nedenle çocuğa yaşam becerisi kazandırmak ve buna fırsat tanımak biz ebeveynlerin en önemli görevidir.
Bir şey olmuyorsa 'olmazsa olmaz'diyebilmek bile aslında bir beceridir. not1.
Çocuğumuzun yerine asla konuşmamalıyız. not2.
Özellikle ebeveynlerin; çocukları ayakkabılarını bağladığında bile 'seni seviyorum'demesi o iki kelimenin anlamını yitirmesine sebep oluyor.Her şeye her şeye seni seviyorum dememek gerek.Abartı yok. not3.
Ailenin bazı alışkanlıkları kazandırması ve çocuğu ile ilgili tutumlar belirlemesi gerekiyor. not4.
Bazen kendi çocukluk deneyimlerimizi, çocuğumuzda yaşayacakmış gibi düşünüyoruz ve ona göre davranıyoruz çocuğumuza.
Çocuğumuzun yememesi vs. buna örnek olabilir.
Aslında bu konuda Rüya'dan örnek vermek isterim.
Rüya asla süt içmek istemedi anne sütünü bıraktıktan sonra ve gerçekten ben de çocukluğumla bağdaştırdım.
Çünkü ben şu yaşıma kadar süt içmiş değilim.
Hımm dedim bu kız da bana çekti içmeyecek.
Babamız bu konuda çok direndi ve kademeli olarak süt içmesini sağladık şuan gayet güzel sütünü içiyor kızım.
Yani kendi çocukluğumuzdaki tecrübelerimizle çocuğumuzu şekillendirmemeliymişiz. not5.
Anne babaların yaptıkları bazı yanlışlara gelecek olursak:
1.)Aşırı korumacı davranmak:Çocuğa aşırı korumacı davranmak 'tehlikedeyim'mesajı verir. not6.
2.)Aşırı hoşgörülü davranmak:Çocuğumuz yanağımıza vurduğunda gülsek geçsek bir şey demezsek dışarıda başka çocukların da yanağına vurur ve bunu güzel bir davranış olarak düşünür.
Ev hayatında edindiği tecrübeyle dışarıdaki provası uymaz ve üzülebilir.
Bu nedenle çocuğun iyi kötü her şeyi bizden öğrendiğini bilip ev yaşamında kazandıracağımız davranışlarla onu dışarıya da hazırlamak gerekiyor. not7.
3.)Reddetme:Çocuğun bütün davranışlarına eleştiri getiren çocuğu ihmal eden hatta bazen hırpalayan ebeveyn modelidir.
Yeni nesil anne babaların çoğu zaten böyle değil.not8.
4.)Baskı altında tutma:Çocuğu sürekli baskı altında tutma.
Bir resim yaparken bile 'dışına kaçırma'diyen ebeveynlerdir.
Baskılama aşağılık kompleksine neden olur.
Sürekli uyarmak bazen işe yaramayabilir.not9.
4.)Dengesiz ve kararsız davranma:Anne ve babanın çocuğa ortak bir dil kullanması gerekiyor.
Davranışları öğretirken ve mesajları verirken aynı tepkileri vermeli anne ve babalar.not10.
5.)Mükemmeliyetçi düşünmek:Baskı altında tutmanın aynısı.
Çocuğu olduğu gibi kabul etmek gerekir.not11.
Bir sorun ile karşılaştığımızda, karşısına geçip uzun uzun anlatmak yerine daha sonuç odaklı ve kısa net yönergeler vermek gerekir.not12.
Çocuk bazen üzülebilir ama bizim yanımızda üzülmeyi deneyimlemesi gerekir.not13.
Çocuğu tanımak onun kim olduğunu bulmamız noktasıdır.not14.
Çocuğa sorumluluklar vermek gerekir.not15.
Aşırı değil yeterli sevgi vermek gerekir.not16.
Bazen bazı olayları sözel olarak anlatmak yerine deneyimlemesine fırsat vermek gerekir.not17.
Bazen etrafımızdaki insanlar çocuklarımız hakkında konuşabilir yorum yapabilirler.
Bize kötü gelen düşünceleri dinleyip geçmeli ve boşu boşuna beynimizde yer etmemeli. not18.
Evlendikten sonra eşler her konuda hem fikir olmalı ve artık ortak bir nokta bulmalı.not19.
Bazı konularda anneler 'en iyisini ben yapıyorum' demeyi bırakmalı ve farklılıkları kabul edip eş ile işbirliği yapmalı. not20.
Çocukların en temel etkilendikleri kişiler anne ve babalarıdır.
Bu yüzden konuştuklarımıza ve davranışlarımıza dikkat etmeliyiz.not21.
.......................................
Bir durum karşısında hepimizin yaptığı büyük bir hatadan da bahsetti Gülşah Sütlüoğlu
Durum
Düşünce
Duygu
Davranış
Aslında çoğumuzun yaptığı bir yanlış yukarıdaki izlenen yol.
Durum
Doğru Davranış
Olması gereken ise budur.
Örneğin;
Çocuğumuz yemek yemediğinde kafamızda bir sürü soru,endişe ve düşünce belirir.
Bazen araya giren düşünceler bizim çocukluğumuz tecrübelerimiz de olabilir.
'Ben de küçükken yemezdim bak yemedim şimdi böyle oldum şöyle oldum' deriz.
Bu düşüncelerin sonucunda ise çocuğumuza sesimizi yükseltir ve bağırırız.
Aslında olması gereken nedir?
Araya giren duygu ve düşünceleri çocukluk tecrübelerimizi bir kenara bırakıp,durum karşısında doğru davranışı bulmalıyız.not22.
Yine başka bir örnek daha verdi Gülşah Sütlüoğlu.
Çocuğunuza anneanne ve dede bakıyor diyelim ve çocuğunuz ile çok güzel zaman geçiriyorlar hatta beraber yerlerde yuvarlanıyorlar.
Biz bu görüntüyle karşılaştığımızda ailemiz hakkında garip düşüncelere ve duygulara kapılırız.
Anne ve babam ben küçükken benimle böyle oynadı mı?
Bak şimdi torunları için yapmadıkları kalmadı gibi gibi düşüncelere kapılıp ardından anne ve babamıza belki duygularımız bile değişebilir.
Tüm bunlar karşısında anne ve babamıza sesimizi yükseltebiliriz.
Tüm kafamızdaki olumsuz düşüncelerin sonucu tepkisel bir cümle ile dışa vurur.'Siz şımartıyorsunuz bu çocuğu' gibi.
Böyle yapmak yerine durum karşısında doğru davranışı düşünmeliyiz.
Peki doğru olan ne?
Ne güzel eğleniyorlar,ne güzel vakit geçiriyorlar diyebiliriz.not23.
..........................
Bazen ebeveynler, 'çocuktan sonra bambaşka bir insan oldum' der.
Aslında sonradan değişmek diye bir şey yok.
Zaten içimizde bir yerlerde o duygu ve düşünceler vardır sadece durum karşısında o duygular ortaya çıkarlar.
Kişilerin belli bir yaştan sonra kendilerini değiştirmeleri aslında çok zordur.
Fakat anne ve babalar kaç yaşında olurlarsa olsunlar çocukları için değişmeleri gerekiyorsa değişirler.not24.
Bazen bildiğimiz doğruların dışında da doğrular vardır.
Bu doğruları da kabul etmemiz gerekiyor.not25.
Her anne ve çocuk farklıdır ve her anne çocuğuna en iyisini vermeye çalışır.
Başka annelerle kendini kıyaslamamalı elinden geleni yapıp rahat olmalı.
Bizim çok iyi dediğimiz anne acaba gerçekten mükemmel mi?not26
Bizim çok keyifle dinlediğimiz bir seminer oldu.
Umarım sizlerde okurken keyif almışsınızdır.
iyi geceler muckk:)
